PAPERBACK, COMEBACK

Mijn zolen kraakten in de sneeuw -
ben ik naar het park gelopen.

Heb ik mij verloren gelopen.

Langzaam, hoe verder ik liep.
Steeds zekerder. Verloren.

De lucht hing stiller dan wit.

In die tijd ongeveer, is het weggevallen,
is het niet eens begonnen met sneeuwen,
mijn hoofd in. Grote, steeds tragere vlokken.

Franse spreuken op de muur.
Ze gaven zonnebloemen af, een briesje citroen.
Een lege pan, waaruit we konden eten.
Al het lome groen.

In die tijd ongeveer, is het doffer geworden,
mijn hoofd in.

Het kan zo nooit begonnen zijn,
zelfs niet met sneeuwen.